مُنَقَّش

وبلاگی منقش به روزهایم

مُنَقَّش

وبلاگی منقش به روزهایم

دردانه نوشت : بهترین میزبان عالم
مُنَقَّش

مُنَقَّش ؛ یادبودی برای آینده
در فرستادن صلوات مشارکت کنید
تصویر : میدان شهرداری رشت؛ رمضان 96

صلوات

مطالب پیامکی
  • ۱۳ مهر ۹۴ , ۱۳:۰۲
    راه

۲۶۶ مطلب با موضوع «روز نوشت» ثبت شده است

قالب قبلی، قشنگ بود، خیلی! ولی فقط در ظاهر :دی :)) و من خیلی ممنونم از سازنده‌ش و دستش درد نکنه. و واسه این مدت استفاده، سپاس‌مندم.

هرکی از اون‌سری قالب‌ها استفاده کرده باشه، و اگه یه‌مقدار با تنظیماتِ تایپ مثل بولد کردن و مورب‌نویسی و یا نقل‌قول و یا لیست‌بندی ، کار کرده باشه، متوجه میشه که قالب قبلی ساپورت نمی‌کرد این موارد رو. تگ‌ها رو هم نشون نمی‌داد حتی. ولی من تونستم بولد کردنش و مورب و نقل‌قول رو تا حدودی برطرف کنم. ولی لیست‌بندی و عدم‌نمایش تگ‌ها و خیلی از نقص‌های کوچیکِ دیگه بود که نمی‌تونستم درستش کنم.

بعد از این مدت فهمیدم که قالب‌های غیر ریسپانسیو کاربردی‌تر هستن. چرا؟ چون قالب‌های ریسپانسیو برای همسان‌کردنِ خودشون با صفحه گاهی اوقات ظاهرِ قالب، متن، تصویر، عنوان و... رو تغییر میدن و گاهی بهم میریزن. قالب غیر ریسپانسیو اینطور نیست و توی هر صفحه‌ای یک‌شکل نمایش داده میشه. و از اونجایی که الان دیگه میشه گفت همه‌ی گوشی‌ها قابلیت زوم رو دارن، ریسپانسیو نبودنِ قالب، آنچنان اختلالی ایجاد نمی‌کنه! حداقل به‌اندازه‌ی اختلالاتِ قالب‌های ریسپانسیو نیست!

حالا چرا قالبِ بیان؟ قالب‌های عرفان چشه مگه؟! :دی اگه دقت کرده باشید کدنویسیِ بیان واضح‌تر از کدنویسیِ بقیه‌ست. اونم بخاطرِ عمومی بودنش هست. هرچند الان نزدیک به یک‌ساله که به کدهای عرفانِ عزیز نگاه نکردم ولی یادمه که یکی از معضلاتم پیدا کردنِ کدِ بخشِ موردنظرم توی ویرایش قالب بود.[و البته شاید این از خنگ بودنِ خودم توی ویرایش کد بوده باشه :دی] البته این مشکلات همه‌جا هست. ولی توی قالب‌های بیان از یک روندِ ثابت استفاده شده و برای من راحت‌تره. ضمنِ این‌که قالب‌های بیان یک‌سری پیش‌فرض‌های ساده و کوچیکی داره که بودنش بهتر از نبودنش هست.

و اما هدر؟ مگه مستر مرادی بلده هدر درست کنه؟ اونم به این قشنگی؟! جوابش واضحه! معلومه که نه :دی برای من که روزانه‌نویس هستم و سادگی رو دوست دارم، همچین هدری با این تمِ خوش‌رنگ، خیلی عالیه. بسیار ممنونم از حریربانو که زحمت کشیدن :)

  • Mr. Moradi

صبح نه صفی در کار بود و نه معاونی و نه دبیری. من عاشقِ این چند لحظه‌ی قبل از کلاس هستم! میام توی راهرو، اینقدر از سرش تا تهش می‌رم که خسته بشم. وقتی خسته میشم، میرم طبقه‌ی پایین. اگه هنوز دبیر نیومده باشه، معاونی نباشه که گیر بده و کسی نباشه که نخوام باهاش روبه‌رو بشم، میرم تا دمِ در و هوای خوبی که اولِ صبح در جریانه رو می‌بلعم. حتی روزهایی که عصبی‌ام به هردلیلی، باز هم این‌کارِ تکراری حالم رو می‌تونه نسبتاً بهتر کنه. امروز عصبی نبودم، خسته هم نبودم. رفته بودم بالا. یکی اومد صدامون زد. آقای ر. من و خرخون شماره یک رو کار داشت. از این مسخره‌بازی‌ها دیدین حتما؛ نمیدونم چرا نکتة‌ی مشترکِ مدارس هست :دی مرادی دعوا گرفتی؟ :دی :)) گفتم آره، با بابای تو :دی :| والاع :| رفتیم پایین. ر. داشت با دبیر فیزیکمون حرف میزد. با توجه به حرف‌های دیروزش می‌تونستم بفهمم درباره‌ی عوض شدنِ مدیر هست. آخه این مدیر سالِ آخرشه و سال بعد عوض میشه! اصن همشونم عوض بشن مشکلی ندارم؛ این ر. عوض نشه فقط!! 

از دفتر بیرون اومد و رفتیم دفترِ خودش. ر. و خرخون شماره‌ی یک زودتر وارد شدن و تا من بخوام برم داخل، صندلی‌ها رو هم جابجا کرده بودن. کلید رو داد به من گفت در رو قفل کن! :| در رو؟ :| قفل کردم اومدم نشستم! گفتم چی شده ینی؟ نکنه نه من نهج قبول شدم و نه خرخون شماره‌ی یک صحیفه![نکنه اشتباه شده و میخواد مقدمه‌چینی کنه]. شروع به تعریف و تمجید که شما بیسارید و فلانید و این مقامو دارین و اون اخلاقِ خوب رو دارینو من مطمئنم استانی هم مقام میارینو و اینا که با خودم گفتم چی میخواد ینی؟ پوکر شدم نگاش کردم :| از خودش گفت و این‌که پدرش کشاورزه و همه‌ی اداره میشناسنش و اینکه درباره‌ش میگن آدمِ خوبیه ولی مقام رو نمیتونه نگه داره :دی هرکی بخواد مقامشو نگه داره و بالا بره باید هرچی بالاسری‌ـش گفت بگه چشم و همونو تکرار کنه ولی من حاضر نیستم و سر سفره‌ی حلال بزرگ شدم و اینا :) که الحق هم حرفِ ناحق نزده تا جایی که میشد! بالاخره رفت سرِ اصل مطلب. گفت این پسره هست تو کلاستون؟ فلانی؟ اومده بود چاقوکشی کرده بود؟ اصن اون روز سرم داشت میترکید. یادته که مرادی؟ میزد اینجا یکیو میکشت برای هفت پشتِ این مدرسه بس بود. خودشو بدبخت میکرد، کلاً بدبخت میکرد همه رو. حالا اولیاش اومده میگه قرص میخوره و روانیه و اینا ... اصلا نمیدونیم چیکار کنیم باهاش. از این‌ور میگیم اخراج از اون‌ور مدیر داد میزنه نه![یا یه همچون چیزی] کشت منو این مدیر. حالا اینا هیچی. یه‌چیزی میگم به هیچ‌کس نگید، به اولیاتون هم نگید. [وقتی سه‌بار گفت توروخدا به اولیاتونم نگید، با خودم گفت خب که چی؟ میخوای بگی سابقه قتل داره؟ :دی :)) دیگه از این بالاتر نیست که :دی] گفت از یه‌جایی بو بردیم که یه‌کسایی بیرونِ مدرسه به اینا مواد میدن که ببرن بفروشن :| :)) یه‌چندتا اسم که در همدستیِ باهاش مظنون بودیم گفتیم و یه‌ذره دردودل کرد و ما هم پا شدیم. به خرخون شماره‌ی یک گفتم نگی چرا اومدیم و چی گفت و اینا... مثلا بگو بخاطر شهریه کارمون داشتن. بیا یه‌سر تا دفتر. اتفاقا یکی از همین اسامی‌ای که گفتیم تویِ دفتر بود، رفیقم زد زیر خنده، زدم رو شونه‌ش گفتم نخند باو :دی جالب بود که معاون آموزشی به خرخون شماره‌ی یک گفت با فرمانده هماهنگ کردین؟ :))))))))) یه‌جوری اینو گفت انگار یه گردان میخواد عملیاتِ کشف و ضبطِ مواد انجام بده :دی اصن همین‌که به ر. گفت فرمانده خیلی باحال بود :دی 

:::

زنگ بعد رفتم برای فهمیدنِ محتویِ مسابقه‌ی نهج‌البلاغه. گفتم قضیه‌ی این چی شد؟ حواسش دقیقاً نبود که کدوم قضیه رو میگم. ولی گفت همینجا به گریه‌ش انداختم. نه با زدن و اینا. با حرف. میگه با داییش قلیون میکشه. من خاک بر سرِ این دایی بریزم. خاک بر سر این دایی. خااااک بر سر این دایی. خاک بر سر این دایی! دو سه بار دیگه هم تکرار کرد. :)) همین! چیزِ بیش‌تری نفهمیدم :دی

:::

+ اینکه می‌بینید این روزها ماجراهای مدرسه‌م و کلاً پست‌های مدرسه‌م رو به آقای ر. ختم می‌کنم، دو تا دلیل داره : یک اینکه میخوام ثبت بشن. دوم اینکه ماجرایِ خاصِ دیگه‌ای اتفاق نیفتاده. دوم و نیم هم اینکه موضوعِ خاصی برای نوشتن پیدا نمی‌کنم :)

  • Mr. Moradi

امروز که رفتم مدرسه و آقای ر. رو بالای سکو دیدم، واقعا توپم پر بود :)) 

برای نهج‌البلاغه بهم یه‌چیزی گفت! فکر میکردم خودش خبر داشته باشه؛ رفتم جلو گفتم خبر دارین دیگه؟ که اسمم نبود و من از آزمون اومدم بیرون؟ :)) چشماش گرد شده بود، تعجب تعجب تعجب :)) گفت یعنی چی؟ چرا اومدی بیرون آخه؟ اه! چیکار کردی؟؟ :)) گفتم اسمم نبود! من اونجا میموندم میگفتم چی؟! یه یارویی می‌اومد بهم می‌گفت تو کی هستی چی میگفتم؟ گفت خب زنگ میزدی به من! گفتم شماره نداشتم که! گفت مگه اسم زده بودن اصلاً؟ گفتم آره. گفتم دونفر غایب بودن! یکی عمداً ، اون یکی هم که روحش خبر نداشت اسمش جای من رفته :| گفت زنگ میزدی بهشون خب! گفتم من چه میشناختم آخه! شماره‌شونو ندارم که :)) [تو دلم به خودم گفتم شماره‌ی کی رو داری پس؟!]:دی گفت پس کی امتحان داد؟ گفتم فلانی با فلانی و بیساری! :| رفتم و دوباره صدام زد و اومدم. گفت به من پول داده بودی؟ :)) گفتم نه! گفت خب نبودی دیگه! المپیاد بودی حتما :| نشستم و گفتم قضیه این نیست! من و خرخون شماره یک پول ندادیم کلاً! تازه فکر میکردیم انصراف هم دادیم. ولی اسم اون بود. اما اسم یکی دیگه جای من بود. یه معذرت‌خواهی کرد و گفت چرا پا شدی آخه. می‌موندی حداقل. گفت دیگه به کسی نگو نموندی اونجا :)) حقیقتشو گفتم که اگه می‌موندم هیچ کمکی نمیتونستم بکنم! اصلا سوالاش چیزایی نبود که ما خونده بودیم :))

ببینید! شاید اون لحظه پشیمون شدم که چرا از جلسه اومدم بیرون! پشیمون شدم که این تجربه رو از دست دادم. ولی انصافاً شما وقتی اسمتون نباشه، چه دلیلی داره که همراهِ گروه بمونید؟ اصن خیلی بده واقعا! یه‌جوریه :دی

+ آقای ر. یه‌چیزی گفت وسطِ حرفاش. این‌که احتمالش هست سال دیگه بره! و من کُپ کردم! خدا کنه نره :) آدمِ دوست‌داشتنی‌ایه. لازم دارم که ببینمش! اون شوخی‌ها[یا به عبارتِ بعضی، توهین‌ها]یِ دیروز هم از روی علاقه بوده :)) عصبانی نبودم از دستش :دی

  • Mr. Moradi

چند وقت پیش رفته بودیم برای اصلاح نمره‌ی ورزش. من و خرخون شماره یک. رفتیم توی دفتر برای یه‌کاری! بعد دیدیم دبیر ورزش داره نمره وارد می‌کنه. به خرخون شماره یک گفتم نکنه نمره رو اشتباهی وارد کنه؟ گفت «حالا که اومدیم بیرونِ دفتر! چجوری بریم ببینیم چند مینویسه نمره رو؟» در زدم و رفتیم داخل. الکی اسمِ لیگِ علمی رو آوردم. معاون اشاره کرد به آقای ر.! نگاهم سمتِ دبیر ورزش و دستش بود و می‌رفتم سمتِ ر. خودش شروع کرد به گفتن! که اسم شما دوتا رو دادیم! اگه می‌خواین باید پونزده تومن بعلاوه پولی که برای کتابش هست رو بدید!! من و خرخون شماره یک اصلاً حواسمون نبود چی میگه و چی میخواد! همینطور که نگاهمون به دستِ دبیرِ ورزش بود، گفتیم فکرامون رو میکنیم و تا پنج‌شنبه بهش می‌گیم! اومدیم بیرون! بدونِ اینکه نمره‌ی ورزشمون رو ببینیم و مطمئن بشیم بابتش! خرخون شماره یک گفت نمی‌خواد و می‌خواد انصراف بده. گفتم به‌جای منم انصراف بده. یادم رفت! تا چند روز بعد بهش گفتم انصراف دادی؟ و گفت آره! منم گفتم خب، خوبه :)

گذشت و گذشت تا این دوشنبه! آقای ر. اومد و به ما دوتا گفت که جمعه، یعنی امروز، ساعت هشت و نیم صبح بریم مدرسه که به‌عنوانِ پایگاهِ آزمونه! با چشمِ باز نگاه کردیم و گفتیم؟ چی؟! گفت لیگ علمی! شروع کرد به توضیح دادن که جهانیه و فلانه و بیساره ، که من و خرخون شماره‌ی یک گیج‌ناک بهم نگاه می‌کردیم! آروم گفتم مگه تو پونزده تومن رو دادی؟! من که ندادم! اونم گفت که نداده :)) سه تا اسمِ دیگه هم گفت که گروهِ ما بودن! از این گروه‌ِ پنج‌نفره ، سه‌نفرمون همکلاسی بودیم ولی اون دو نفر رو حتی نمی‌شناختیم!

امروز صبح رفتم. با یکی از بچه‌ها که می‌شناختم[همونی که فیزیک رو شونزده شده و بالاترین نمره کلاس :دی] حرف زدم تا یه‌نفر دیگه هم اومد. رفتیم بالا. پیش‌آزمون رو گرفتیم. داشتیم برگه رو نگاه می‌کردیم که چشمم افتاد به اسامی! مومن، نخل‌کار، قربانی‌پور، قربانزاده! اب...راهیم؟ اب...را...هیم زا...ده؟ مرادی کو؟ گفتم مومن اسمِ منو اینجا میبینی؟ :)) گفت عه! نه. چرا اسمت نیست؟ گفتم خودشو گیر آورده این یارو!! بعد زدیم زیرخنده :)) به پیش‌آزمون نگاه کردم! یَک عنوان‌های عجیب و غریبی داشت و یَک مطالبی داشت که اصلاً نخونده بودیمش :)) هیچ‌کس نخونده بود :)) همین مومن پدرش دبیرِ شیمیه! ولی اونا رو بلد نبود :دی ما هم که بلد نبودیم :)) گفتم من دیگه پاشم برم دیگه! گفت بمون حالا. منتظر موندم ببینم بقیه میان یا نه. خرخون شماره یک هم اومد. ولی هنوز دونفر از گروهِ دبیرستانمون کم بود. یکیش رو نمی‌شناختم، یکی رو هم اسمش جای من بود! یعنی نمی‌دونم چرا اسمش جای من بود! این آقای ر. اسمِ من رو گفت! نه اونو :| برام مهم نبود، ولی کارش خیلی زشت بود! فکرش رو بکنین! اسمت رو بگه ولی بری سرِ جلسه، اسمت نباشه. خیلی مسخره‌ست. هنوز دونفر نیومده بودن و احیاناً اگه می‌موندم کسی هم نمی‌فهمید! چون کارتِ ورودی وجود نداشت! ولی خب اگه به احتمالِ یک درصد اون دونفر می‌اومدن، یا به احتمال یک درصد می‌فهمیدن اسمِ من نیست؛ خیلی بدتر می‌شد! :) اومدم بیرون. داشتم می‌رفتم سمتِ دوچرخه‌م، که کم کم بهم بر خورد! شروع کردم به فحش دادن. ر.ـی‌ِ فلان فلان شده! بیشعور. نفهم!‌ حواست کجاس مردک؟ :)) وسط راه وایستادم و پست قبل رو پیامک زدم! البته چون احتمال می‌دادم که پست ثبت نشه، کوتاه‌تر نوشتم. ساعت هنوز هشت و نیم بود. با خودم گفتم برم خونه که چی!‌ رفتم دور زدم. سرپایینی‌ها خیلی خوبن! :)) ساعت 9 رفتم نشستم روی صندلی‌های پیاده‌راه. اصلاً شبیهِ این داستان‌ها نبود که میگن «نشستیم و یهو دیدم سه ساعت گذشته!» یا «نفهمیدم چجوی دوساعت گذشت!»... یک‌ساعت بعد به ساعت نگاه کردم ولی فقط یک‌ربع گذشته بود. خسته بودم. پا شدم و یه‌دور دیگه هم چرخیدم و بعدش برگشتم خونه. اولش نگفتم اسمم نبود. ولی بعدش گفتم. کسی شماره‌ی آقای ر. رو نداره؟ هنوز نیاز به غرغر دارم :))

+ هوای مِه‌آلود عالیه! عاشقِ مِه هستم بنده :دی

دو تصویر در ادامه...

  • Mr. Moradi

امروز واقعا از آقای ر بدم اومد.اسم منو اشتباهی داده:|

بعداً نوشت: توضیحات تکمیلی

  • Mr. Moradi

جدای از این‌که امتحان‌های نزدیکِ عید همشون مزخرف محسوب میشن، ولی بعضی امتحان‌ها که در زمان‌های دیگه هم مزخرف‌اند، در نزدیکیِ عید منجر به فاجعه میشن! مثل فیزیک! هرچند توی ترم فیزیک رو بیست شدم ولی این دلیل نمیشه ازش بدم نیاد! به همه هم گفتم که من بیش‌ترین نگرانیم برای فیزیک بود که بیست شدم، در حالیکه زبان بهم داد هیجده![اونقدر این هیجده رو تکرار می‌کنم تا برسه به گوشِ دبیر زبان :| ]

و صد البته شاید اگه سوال‌های دیروزِ فیزیک رو ببینید، بخنیدید و بگید اینا چیه؟ اینم شد سوال؟! :دی :)) نمیگم آسون نبود یا حل شدنی نبود! ولی خب یه‌جایی نمیدونستم راهِ حل چیه! یه‌جاهایی اصن نمی‌فهمیدم سوال چی میگه!!

یه‌نفر بود که دوشنبه موافقِ امتحان بود بر خلاف همه‌ی بچه‌ها ، ولی حتی این هم دیروز مخالفِ امتحان شده بود! هرچند از من بهتر شد این خرخونِ نهان‌شده در کلاس :| منم با اینکه میدونستم تاثیری نداره میخواستم به دبیر بگم امتحان نگیره :دی ولی خب وقتی دیدم یه لشکر آدم داره میاد، دیگه نموندم و رفتم تا با لحظاتِ قبل از امتحان وداع کنم :| 

سرِ همون سوالِ سوم ، 6400 رو 400 دیدم و از اونجایی که با 400 اصلاً حل نمیشد و صفحه‌ی اول بود دیگه تا آخر امتحان یادم نموند که بهش سر بزنم و هیچ‌کس هم اون وسط داد نزد که ایهاالناس این شیش هزار و چهارصده نه چهارصد! یکی هم نبود به دبیر بگه این 6 هست یا ایگرگ :| 

سوال چهارمش هم اصلاً نفهمیدم چی رو باید از چی بدست بیارم و چی باید تقسیم بر چی بشه که یه‌چی بدست بیاد تا ضربدر شتاب بشه و بشه وزن :| مسخره :/ اینم شد سوال؟ :/ 

ضمناً دیروز یکی هم بود که به شدت موافقِ امتحان بود!! منم دیگه لحظاتِ آخر از دستش حرصم گرفت میخواستم بزنم دهنشو سرویس کنم اصن :| با اون همه ادعا شد 16 :دی باز میشد 19 بهش حق میدادم :دی [دیروز سرِ اصرار بر امتحان‌گرفتن یادِ بیست و دوـمون افتادم! ایشونم در زمان مدرسه‌ـشون بر اجرای امتحان اصرار می‌ورزیدن :دی]

امروز که رفتم مدرسه، یکی بهم گفت 13 شدم. تا دمِ درِ راهرو با خودم حساب کردم، اونجا دو نمره، اینجا هم دو نمره! سه‌نمره‌ی بعدی از کجا اومد؟ :/ هیچی دیگه! کاری نمیشه کرد!

:::

ملت چندین و چند سال از دوچرخه استفاده می‌کنن، هیچی هم نمیشه! چرا هر دوچرخه‌ای من داشتم اینقدر سوسول بوده؟ البته هنوز اتفاقی نیفتاده ولی امروز فهمیدم لاستیکِ جلویی ترک برداشته :| البته قبول دارم نباید یه‌مسیری رو می‌رفتم. نمیدونم کِی اینجوری شد البته! 

:::

«خود را نکشید زیرا خداوند به شما مهربان است.» / نساء

  • Mr. Moradi

شنبه نمره‌ی فارسی‌م رو گرفتم. وقتی ورقه‌ها رو در آورد، تو دلم گفتم به هیجده و نیم راضی هستی یا نه؟ وقتی گفتم آره. خیالم جمع شد. نوزده و نیم شدم :)

نمیدونم چقدر براتون جالبه که یه‌چیزی عیناً تکرار بشه. مثلاً دیروز، یکشنبه، زنگ انشا، وقتی دبیر اول ورقه‌های امتحانیِ یه‌کلاسِ دیگه رو در آورد و بعدش کتابِ یه درسِ دیگه رو باز کرد، تقریباً دقیقاً صحنه‌ای بود که چندین سال پیش توی یکی از همین خواب‌های مدرسه‌ای دیده بودم! و وقتی دبیر ازم پرسید کجایِ درسیم؟ و من فقط زل زده بودم بهش، گفت:«آع! مرادی قفل کرد» :)) حق داشتم قفل کنم خب :دی

دیروز اولین‌باری بود که از امتحانِ عربی راضی نبودم. به‌طرز وحشتناکی الکی الکی نخوندمش و نمیدونم چند میشم :|

:::

و اما امروز؛ قبل از زنگ اول، جایزه‌های آزمون پیشرفتِ تحصیلیِ N ماه قبل رو دادن :| من رتبه‌ی اول مدرسه بودم و بهم یه خودکار!! دادن :// حتی به اونایی که فقط یه درس رو صد زدن هم جایزه دادن که من ندیدم جایزه‌شون چی بودش ولی اندازه‌اش فرق داشت. ولی انصافاً‌ خودکار؟! آخه خودکااار؟! :|

امتحان زبان آسون بود. ولی خب من معنیِ یکی دوتا کلمه رو نمی‌فهمیدم :/ و نیم نمره رو مطمئنم غلطه. از غلط‌های نهانِ دیگه‌ام خبر ندارم :| 

حالا درسته که سوالِ دانش‌آموزا چرت بود و الکی اشکال‌تراشی میکردن و مشکل از خنگ بودنِ خودشون بوده، ولی دبیر این‌قدر نباید زود عصبانی بشه و بهش بگه بی‌شعور و نفهم و بی‌شخصیت!! فقط کم مونده بود بره یقه‌شو بگیره :دی ولی حقیقتاً بهونه‌شون خیلی مسخره بود :)) 

من نمی‌فهمم، زیست به این سختی، چرا اینقدر سوال آسون طرح می‌کنه؟! :))‌ درسته آسون بود ولی این دلیل نمیشه من نیم نمره غلط ننویسم! از غلط‌های نهانِ این امتحان هم خبر ندارم :|

بین دو نفر دعوا شد. یکی‌شون از کلاس ما بود. اُسکلی هست برای خودش!! نمیدونم دقیقاً اینا زنده‌ن که چی بشه؟! با خودش چاقو آورده بود، ولی جو می‌گیرتش چاقو می‌کشه روش :)) پسره‌ی اُسکلِ احمق :))) من جایِ طرف دومش بودم با همون چاقوی خودش، خودشو می‌زدم که بفهمه خری نیست! والاع! 

زنگِ آخر با آقای ر. کلاس داشتیم، که از دستِ این مسخره‌بازیای اینا عصبانی بود و کلاس رو تعطیل کرد. 

+ کاملاً بی‌جهت اسمم رو نوشتن توی لیگ علمی!! در حالی که حتی پولش رو هم ندادم :/ جمعه، هشت و نیم صبح :))

++ فقط نمیدونم امتحان فیزیکِ‌ چهارشنبه رو چجوری بخونم؟! :(

+++ عنوان رو می‌بینین؟! چه مقامِ خفنی آوردم اصن! :دی 

  • Mr. Moradi
up