مُنَقَّش

وبلاگی منقش به روزهایم

مُنَقَّش

وبلاگی منقش به روزهایم

دردانه نوشت : زندگی...

مُنَقَّش ؛ یادبودی برای آینده
در فرستادن صلوات مشارکت کنید

صلوات

مطالب پیامکی
  • ۱۳ مهر ۹۴ , ۱۳:۰۲
    راه

جدای از این‌که امتحان‌های نزدیکِ عید همشون مزخرف محسوب میشن، ولی بعضی امتحان‌ها که در زمان‌های دیگه هم مزخرف‌اند، در نزدیکیِ عید منجر به فاجعه میشن! مثل فیزیک! هرچند توی ترم فیزیک رو بیست شدم ولی این دلیل نمیشه ازش بدم نیاد! به همه هم گفتم که من بیش‌ترین نگرانیم برای فیزیک بود که بیست شدم، در حالیکه زبان بهم داد هیجده![اونقدر این هیجده رو تکرار می‌کنم تا برسه به گوشِ دبیر زبان :| ]

و صد البته شاید اگه سوال‌های دیروزِ فیزیک رو ببینید، بخنیدید و بگید اینا چیه؟ اینم شد سوال؟! :دی :)) نمیگم آسون نبود یا حل شدنی نبود! ولی خب یه‌جایی نمیدونستم راهِ حل چیه! یه‌جاهایی اصن نمی‌فهمیدم سوال چی میگه!!

یه‌نفر بود که دوشنبه موافقِ امتحان بود بر خلاف همه‌ی بچه‌ها ، ولی حتی این هم دیروز مخالفِ امتحان شده بود! هرچند از من بهتر شد این خرخونِ نهان‌شده در کلاس :| منم با اینکه میدونستم تاثیری نداره میخواستم به دبیر بگم امتحان نگیره :دی ولی خب وقتی دیدم یه لشکر آدم داره میاد، دیگه نموندم و رفتم تا با لحظاتِ قبل از امتحان وداع کنم :| 

سرِ همون سوالِ سوم ، 6400 رو 400 دیدم و از اونجایی که با 400 اصلاً حل نمیشد و صفحه‌ی اول بود دیگه تا آخر امتحان یادم نموند که بهش سر بزنم و هیچ‌کس هم اون وسط داد نزد که ایهاالناس این شیش هزار و چهارصده نه چهارصد! یکی هم نبود به دبیر بگه این 6 هست یا ایگرگ :| 

سوال چهارمش هم اصلاً نفهمیدم چی رو باید از چی بدست بیارم و چی باید تقسیم بر چی بشه که یه‌چی بدست بیاد تا ضربدر شتاب بشه و بشه وزن :| مسخره :/ اینم شد سوال؟ :/ 

ضمناً دیروز یکی هم بود که به شدت موافقِ امتحان بود!! منم دیگه لحظاتِ آخر از دستش حرصم گرفت میخواستم بزنم دهنشو سرویس کنم اصن :| با اون همه ادعا شد 16 :دی باز میشد 19 بهش حق میدادم :دی [دیروز سرِ اصرار بر امتحان‌گرفتن یادِ بیست و دوـمون افتادم! ایشونم در زمان مدرسه‌ـشون بر اجرای امتحان اصرار می‌ورزیدن :دی]

امروز که رفتم مدرسه، یکی بهم گفت 13 شدم. تا دمِ درِ راهرو با خودم حساب کردم، اونجا دو نمره، اینجا هم دو نمره! سه‌نمره‌ی بعدی از کجا اومد؟ :/ هیچی دیگه! کاری نمیشه کرد!

:::

ملت چندین و چند سال از دوچرخه استفاده می‌کنن، هیچی هم نمیشه! چرا هر دوچرخه‌ای من داشتم اینقدر سوسول بوده؟ البته هنوز اتفاقی نیفتاده ولی امروز فهمیدم لاستیکِ جلویی ترک برداشته :| البته قبول دارم نباید یه‌مسیری رو می‌رفتم. نمیدونم کِی اینجوری شد البته! 

:::

«خود را نکشید زیرا خداوند به شما مهربان است.» / نساء

  • Mr. Moradi

فکر می‌کردم فقط تیکِ عصبیه. سر تکون دادنِ مامانی‌ـمون رو می‌گم.-مادربزرگِ پدری- اینکه سرش رو تکون می‌ده. پشتِ سرِ هم، متناوب، سریع. دیروز که داشتم خفه می‌شدم، مثلِ تک تکِ ثانیه‌های دیگه، دیدم تیکِ عصبیه خوبیه. فهمیدم بالاتر از یه تیکِ عصبیِ ناخودآگاهه. آدم رو آروم‌تر می‌کنه! البته الان پشتِ مانیتورتون سرتون رو تکون ندین! قرار نیست شما رو آروم کنه! و قرار نیست همیشه آدم آروم باشه.

دارم به کیبورد نگاه می‌کنم. که چقدر ناتوان به‌نظر میرسه در برابرِ این حجمِ از نوشتن! در برابرِ این همه حرفی که نوشته نشده، پاک میشه. و چقدر سخته نوشتنِ چیزی که نیست.

چند وقتی هست که مرزِ واقعیت رو پیدا نمی‌کنم. شاید براتون خنده‌دار باشه. ولی نمی‌دونم کدوم حرفم/حرکتم/خنده‌م/ گریه‌م/فکرم واقعی هست و کدوم نقش بازی کردن! کدوم الکی. کدوم بی‌قصد و کدوم پیش‌بینی نشده. کدوم آگاهانه و کدوم ناخودآگاه. نمیشه تشخیص داد. تشخیصش سخت شده. من نمی‌دونم حتی ناراحتم یا نه. من واقعاً نمی‌تونم بفهمم چی به چی شده که اینجور شده. و چقدر سخته همه‌چیز با ابهام همراه باشه. همه‌چیز اونقدر پیچیده باشه توی هم که نشه جداش کرد. چقدر سخته آدم بودن!

  • موافقین ۱۴
  • ۱۸ اسفند ۹۵ ، ۱۹:۰۵
  • Mr. Moradi

تکرار. تکرارِ دوست‌داشتنیِ من. تکرارِ همه‌ی محسوساتی که حس نمی‌شدند. تکرارِ لعنتی. تکرارِ فکرِ تو. تکرارِ نبودن‌ها. تکرارِ زندگی.

بشنوید

  • موافقین ۱۲
  • ۱۷ اسفند ۹۵ ، ۱۴:۴۸
  • Mr. Moradi

شنبه نمره‌ی فارسی‌م رو گرفتم. وقتی ورقه‌ها رو در آورد، تو دلم گفتم به هیجده و نیم راضی هستی یا نه؟ وقتی گفتم آره. خیالم جمع شد. نوزده و نیم شدم :)

نمیدونم چقدر براتون جالبه که یه‌چیزی عیناً تکرار بشه. مثلاً دیروز، یکشنبه، زنگ انشا، وقتی دبیر اول ورقه‌های امتحانیِ یه‌کلاسِ دیگه رو در آورد و بعدش کتابِ یه درسِ دیگه رو باز کرد، تقریباً دقیقاً صحنه‌ای بود که چندین سال پیش توی یکی از همین خواب‌های مدرسه‌ای دیده بودم! و وقتی دبیر ازم پرسید کجایِ درسیم؟ و من فقط زل زده بودم بهش، گفت:«آع! مرادی قفل کرد» :)) حق داشتم قفل کنم خب :دی

دیروز اولین‌باری بود که از امتحانِ عربی راضی نبودم. به‌طرز وحشتناکی الکی الکی نخوندمش و نمیدونم چند میشم :|

:::

و اما امروز؛ قبل از زنگ اول، جایزه‌های آزمون پیشرفتِ تحصیلیِ N ماه قبل رو دادن :| من رتبه‌ی اول مدرسه بودم و بهم یه خودکار!! دادن :// حتی به اونایی که فقط یه درس رو صد زدن هم جایزه دادن که من ندیدم جایزه‌شون چی بودش ولی اندازه‌اش فرق داشت. ولی انصافاً‌ خودکار؟! آخه خودکااار؟! :|

امتحان زبان آسون بود. ولی خب من معنیِ یکی دوتا کلمه رو نمی‌فهمیدم :/ و نیم نمره رو مطمئنم غلطه. از غلط‌های نهانِ دیگه‌ام خبر ندارم :| 

حالا درسته که سوالِ دانش‌آموزا چرت بود و الکی اشکال‌تراشی میکردن و مشکل از خنگ بودنِ خودشون بوده، ولی دبیر این‌قدر نباید زود عصبانی بشه و بهش بگه بی‌شعور و نفهم و بی‌شخصیت!! فقط کم مونده بود بره یقه‌شو بگیره :دی ولی حقیقتاً بهونه‌شون خیلی مسخره بود :)) 

من نمی‌فهمم، زیست به این سختی، چرا اینقدر سوال آسون طرح می‌کنه؟! :))‌ درسته آسون بود ولی این دلیل نمیشه من نیم نمره غلط ننویسم! از غلط‌های نهانِ این امتحان هم خبر ندارم :|

بین دو نفر دعوا شد. یکی‌شون از کلاس ما بود. اُسکلی هست برای خودش!! نمیدونم دقیقاً اینا زنده‌ن که چی بشه؟! با خودش چاقو آورده بود، ولی جو می‌گیرتش چاقو می‌کشه روش :)) پسره‌ی اُسکلِ احمق :))) من جایِ طرف دومش بودم با همون چاقوی خودش، خودشو می‌زدم که بفهمه خری نیست! والاع! 

زنگِ آخر با آقای ر. کلاس داشتیم، که از دستِ این مسخره‌بازیای اینا عصبانی بود و کلاس رو تعطیل کرد. 

+ کاملاً بی‌جهت اسمم رو نوشتن توی لیگ علمی!! در حالی که حتی پولش رو هم ندادم :/ جمعه، هشت و نیم صبح :))

++ فقط نمیدونم امتحان فیزیکِ‌ چهارشنبه رو چجوری بخونم؟! :(

+++ عنوان رو می‌بینین؟! چه مقامِ خفنی آوردم اصن! :دی 

  • Mr. Moradi

اونقدری که خوابم میاد، نفسم نمیاد :| منظورم اینه که حوصله و توانِ نفس کشیدن هم نیست. اونقدری با این کلماتِ کتاب سرم داغ کرده، که الان یه ربع هست که سرِ یه کلمه‌ام :| حالا خوبه همش سه چهارساعته دارم درس میخونم :/ فکر کنم من در راه کنکور بمیرم :| یا قبلش از خستگی یا بعدش از استرس!

  • Mr. Moradi

از همون واپسین لحظاتِ راهپیمایی باشکوه 22 بهمن، که دشمنِ خاصمِ نفوذی،‌ دست به انفجاراتی جلوه‌گرانه زد، در واقع بر طبل جنگ کوبید. جنگی که هرسال در سراسر کشور شکل می‌گیره. تسلیحاتی که در این جنگ بکار میره، مشقی نیست! فکر کنم ملتِ غیورِ ایران یک مانورِ واقعی از جنگِ‌ تن به تن رو ارائه میدن. مانوری که در جهان سابقه نداره!

حالا دوهزار سال پیش یه بنده‌ی خدایی عجله داشته، بجای عبور از کنارِ آتیش، از روش پریده!‌ یه بنده‌ی خدایی هم داشته از پشت پنجره نگاه می‌کرده که احتمالاً بچه‌سال هم بوده و به‌نظرش بازیِ جالبی می‌اومده! دمِ عید هم بوده و بازیگوش و فراری از مکتب خونه! رفته یه آتیشی به پا کرده و از روش پریده! ننه باباش هم از اینکه بچه‌شون دمِ عید شاد هست و بیکار نیست خوشحال شدن و رفتن باهاش دوتا پریدن. توی دید و بازدید هم این بازی رو به هم معرفی کردن :/ از قضا ماجرای این بازی به گوشِ حاکم رسید و حاکم هم کودکِ درونش منتظر بوده یه وسیله پیدا کنه!! هیچی دیگه! یه قانون حک کردن روی سنگ و کوبیدن توی میدونِ‌ وسط شهر و گفتن عیدِ بعدی همه جلو قصر حاضر بشید حاکم میخواد از روی آتیش بپره :/ هیچی دیگه! مردم جو گیر شدن و هی از آتیش پریدن و چندتا شعار هم واسش اختراع کردن. بعد از مدتی که ملت چندتا جنگ رو هم دیدن و بهشون حمله شد یا حمله کردن، تکنیک‌های جنگی رو هم واردِ بازی‌ـشون کردن و به همدیگه آتیش پرت می‌کردن :| الان هم که از نارنجک گرفته تا شیمیایی همینطوری سمتِ هم میندازن و میزانِ سرعتِ عمل برای جاخالی دادن رو می‌سنجن :| 

+ بله بله! از الان داره صدای انفجارات میاد. شبی دو سه تا ؛ که پیش‌بینی میشه تا شبِ حمله ، به ده بیست انفجار هم برسه و در شبِ حمله حدود سه چهار هزار انفجار رخ بده. مستر مرادی، واحد مرکزی خبر، رشت :| 

  • Mr. Moradi

حالم واقعاً عجیبه. تا حالا اینطوری نشده بودم. نمیدونم چند درصدش تحت تاثیرِ فیلم هست و چند درصدش از قبل بوده. فکر کنم پنجاه پنجاه باشه. فیلم‌ها همیشه همینطوری‌ان. البته همیشه همینطوری نیستن. البته فیلم‌های ایرانیِ این‌چنینی همیشه همینطوری‌ان. اونقدر که سعی می‌کنن همه و همه‌ی بدبختی‌های ملتو جمع کنن تو یه فیلم که دیگه گندشو در میارن :| نمیگم الکیه یا دروغه یا چی! ولی ...

فیلم رو هم معرفی نمی‌کنم :|

:::

و البته که بخشی که تحت تاثیر هیچ عاملِ خارجی‌ای نیست، بیش‌تر حالم رو بد می‌کنه. نمی‌دونم چجوری میشه نوشت. واقعاً نمیشه درباره‌ش چیزی گفت. فاجعه‌ست. اون عده‌ای که میگن اگه همه‌ی زندگی‌ها شبیهِ هم می‌شد بی‌مزه می‌شد، لطفاً برن پی کارشون!! درسته این دنیا جای عدلِ مطلق نیستو یه‌سری مسائل باید باشه تا اون دنیا عدالت اجرا بشه! ولی اگه همه با هم، در یک‌سطح متوسط از زندگی/رفاه/آرامش/آسایش/درآمد/دلخوشی و... قرار می‌گرفتن، الان خیلی چیزا خیلی بهتر می‌شد! نه؟ :| 

:::

صدای پرنده‌ها میاد. این صدا منو می‌بره به بهارهایی که مدرسه نمی‌رفتم. به همون بهار که نمیدونم چه سالی بود، پشتِ پنجره‌ی اتاقِ بزرگِ خونه‌ی علی‌آباد. منو می‌بره به همون نورِ ملایم، بادِ خنک، 10 صبح ، حال خوب! حال خوب! حال خوب! چقدر اون لحظه خوب بود. یک لحظه، فوقش یک‌ساعت!! برای همیشه موندگار شد گوشه‌ی ذهنم. شد ایده‌آل‌ترین حالت برای یک‌روزِ خوب. شد نمادِ روزهای آروم. یه‌صحنه‌ها و یه‌وقت‌هایی هست که آدم می‌دونه قراره موندگار بشه. قرار هستش که تا ابد بمونه گوشه‌ی ذهن و هرازگاهی آدم یادش بیفته. هم خوب داره، هم بد. زیاد هم هستن!

:::

خیلی خوبه که توی یه فیلم از آهنگی استفاده کنه که دقیقاً بهش میخوره. نه از این آهنگ‌های دوزاری!! از اون درست و حسابی‌هاش! آهنگش رو هم معرفی نمی‌کنم :|

  • موافقین ۱۱
  • ۱۳ اسفند ۹۵ ، ۱۰:۰۸
  • Mr. Moradi
up